Verzameld en van commentaar voorzien door BrahmAhUM

                               Psychologische oriëntatie

Hier is bedoeld de introverte of extraverte vorm van aandacht. Dit is een zeer komplex onderwerp en moeilijk te begrijpen. Maar...dit is te belangrijk om in de schaduw te laten.

Mijn eerste kennismaking met dit uiterst fascinerende thema kwam door een boek van Jung(1).
Carl Jung schreef het na zijn breuk met Freud. Jung wou meer weten over die breuk. Het bleek een algemeen probleem te zijn dat al lang voorkomt. Velen hebben er over geschreven, maar misschien zonder te beseffen waar ze het precies over hadden.

De aandacht kan naar binnen of naar buiten gericht zijn, op subjekt of objekt.
Ik kijk om me heen en zie een tafel en een stoel, mijn aandacht is extravert;
Ik kijk naar binnen, naar mijn gedachten, fantasiën, gevoelens, mijn aandacht is introvert. Dat is de oriëntatie van je aandacht.
Mensen hebben verschillende oriëntaties en dat leidt bij tijd en wijle tot konflikten tussen mensen.
De psychologische oriëntatie is een psychologische funktie.
Is de oriëntatie éénzijdig dan spreekt men van een type, respektievelijk extravert en introvert type. In dat geval gaat het dus om een symptoom van een neurose of psychose.

De breuk tussen Freud(extravert) en Jung(introvert) demonstreert ons, aan de ene kant, de enorme krachten hierachter, en aan de andere kant, de moeilijkheid van het kontroleren van deze funktie.

Anderen psychologische funkties die van belang zijn zijn: denken, voelen, waarneming en intuïtie.
De mate waarin deze funkties bij een individu een rol spelen, beter gezegd bewust zijn, bepaald het psychologisch type.

Samenvattend kun je zeggen: de mate waarin je bepaalde funkties gebruikt bepaalt je type.

Ik ga hier verder niet in op die typen, die informatie is ruimschoots elders te vinden(1).

Het gaat hier alleen om de introverte en extraverte oriëntatie.
Kijken we om ons heen, dan zien we dat in de wereld de extraverte, materialistische oriëntatie overheerst. De aandacht van veel mensen is dus gericht op objekten, dingen, materie en het lichaam. Een geringer aantal richt de aandacht naar binnen en worden dromers, dogmatich of religieuze fanaten.
Het gebruik van de funkties is normaal; soms aandacht naar buiten, soms aandacht naar binnen. Het is de éénzijdigheid die problemen en konflikten geeft.
Éenzijdige aandacht naar buiten of binnen lijdt tot neurose en is een vorm van zelfbedrog. Dit komt overeen met het begrip maya.
Maya is dus het zelfbedrog van de mensheid. Aandacht naar buiten of binnen is als een elastiek dat je uitrekt. Het vraagt inspanning; ontspan en de aandacht gaat terug naar het midden, dwz. terug naar de bron, naar God(zelf).

Iedereen weet dat mensen elkaar bedriegen; dat is al heel lang zo. Ooit in een ver verleden is iemand er mee begonnen zijn medemens te bedriegen en nu doet iedereen het.
Dat bedrog is een onderdeel van de schaduw van de mens. Het begrip schaduw is een psychoanalytische term waarmee de slechte eigenschappen van de mens bedoeld zijn.
De mens is de duivel. In de bijbel, in Genesis, is het de slang. De slang hangt samen met de seksualiteit(kundalini). Adam en Eva en de slang zijn respektievelijk het zelf, de anima en de schaduw van Mozes en de mens. Met de anima is bedoeld, het vrouwelijke.
Anima en animus vormen de neerslag van alle ervaringen van onze vrouwelijke en mannelijke voorouders.

De extravert-materialistische oriëntatie valt samen met de verduistering van het licht in de mens(2).

Als het omdraait krijg je een opkomend licht(3), de wederkomst van Immanuël. Amen!

(1) "psychologische typen"; Interviews with People of Different Types:
http://www.innerexplorations.com/catpsy/5.htm
(2) hexagram 36 in de I tjing
(3) hexagram 35

mailto:brahmahum@gmail.com


[ terug... ]